فریدون فرخزاد (زاده: ۱۵ مهر ۱۳۱۷ تهران - درگذشته : ۶ اوت ۱۹۹۲ بن آلمان) شومن ، خواننده معترض به حکومت جمهوری اسلامی ، بازیگر و شاعر ایرانی بود وی برادر فروغ فرخزاد شاعر معاصر ایرانی بود.
فریدون فرخزاد در پانزدهم مهرماه ۱۳۱۷ در چهارراه گمرک تهران متولد شد . مدتی در دبستان رازی و بعد دردبیرستان دارالفنون درس خواند و سپس به آلمان رفت. در مونیخ ؛ وین و برلین حقوق سیاسی خواند . تز خود را دربارهٔ تأثیر عقاید مارکس بر کلیسا و حکومت آلمان شرقی نوشت و با درجه (M.A) از دانشگاه مونیخ فارغ التحصیل شد.
فرخزاد در سال ۱۹۶۲ در مونیخ با آنیا عروسی کرد و در سال ۱۹۶۳ اشعار آلمانی وی از طرف ناشرین بزرگ کتاب آلمان بهعنوان بهترین اشعار سال برندهی جایزه شد؛ و در کتابی که همه ساله منتشر میشود آثار فریدون فرخزاد در ردیف ده شاعر و نویسندهی سال چاپ شد . در سال ۱۹۶۴ اولین دیوان شعر او بنام (زمانی دیگر) به زبان آلمانی انتشار یافت و جایزهی ادبیات را گرفت . سپس در ۱۰ مجموعه شعر چاپ شد که یکی از آنها عنوان بهترین اشعار یک قرن آلمان را بخود اختصاص داد . آن کتاب ، در ردیف آثار گوته و شیللر قرار گرفت . شعری که دربارهی برلین سرود جایزهی ادبیات برلین را گرفت. وی عضو آکادمی ادبیات جوانان مونیخ شد و در سال ۱۹۶۶ به رادیو تلویزیون مونیخ رفت ، و در تلویزیون مونیخ یک سلسله فیلم رنگی تهیه نمود . در ۱۹۶۷ روی موزیک فولکور ایران ؛ موزیک مدرن ساخت و با این موزیک به فستیوال موزیک اینسبورگ اتریش راه یافت که جایزهی اول را هم دریافت نمود. در همان سال امتحان دانشگاه خود را هم داد و در رشتهی حقوق سیاسی با درجه عالی فارغ التحصیل گردید . فریدون فرخزاد بجز زبان آلمانی و انگلیسی ، مختصری نیز فرانسه میدانست.»
فریدون فرخزاد ، به جز مدرک علوم سیاسى ، شاعر ، نویسنده ، هنرپیشه ، خواننده ومبتکر چندین برنامه و شو تلویزیونى، از جمله شو موفق "میخک نقره اى" در ایران بود.
کتاب شعر : "در نهایت آغاز جمله است عشق" به فارسى ، و کتاب شعر دیگرى به زبان آلمانى از آثار اوست. آخرین کتاب او به نام "من از مردن خسته ام" در مورد قدرت طلبى عناصر مذهبى بود.
فرزندش رستم ، از آنیتا ، همسر آلمانى (همسر اول) اوست . دومین همسر او ایرانى بود.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران ، مجبور به زندگى و مبارزه مخفى و بالاخره ترک وطن شد . در کشور هاى مختلف همراه با میلیون ها ایرانى دیگر طعم آوارگى را چشید تا نهایتأ در آلمان که قبلأ از آنجا فارغ التحصیل شده بود، نخست درشهر هامبورگ و در آخر در شهر بن ، ساکن شد .
در سال هاى جنگ ایران و عراق ، دو بار به اردوگاه اسراى ایرانى در عراق ، سفر کرد و برخی از نوجوانان اسیر ایرانى را به اروپا انتقال داد، که با خانواده هاى پذیراى ، ایرانى و اروپائى به زندگى پرداختند. در فیلم"وین عشق من" در کنار هنرپیشه معروف زن اتریش ، نقش یک حزب اللهى را ایفا کرد. ازآن پس بر علیه جمهورى اسلامى به افشاگرى پرداخت. وی سرانجام با ۴۰ ضربه متعدد چاقو در منزل خویش در بن به قتل رسید.
پنجشنبه ساعت یازده شب، ۱۶ مرداد ۱۳۷۱ - ۶ اوت ۱۹۹۲ ، در شهر بن آلمان درمحل سکونتش جسداو را یافتند.
آثار
آثار فرخزاد
درنهایت آغاز جمله است عشق
من از مردن خسته ام
مجموعه اشعار
در نهایت جمله آغاز است عشق
فصلی دیگر (به آلمانی)
]
فیلمها
عشق من وین به کارگردانی هوشنگ الهیاری
آثار درباره فرخزاد
خنیاگر در خون
+ نوشته شده توسط عشق ایران در جمعه 22 خرداد1388 و ساعت
|
این دو هنرمند بزرگ بودند که مردم آنها را لااقل برای خواندن
در فیلم های فارسی برگزیدند و کسی یا کسانی دیگر نتوانستند جای ایشان را
بگیرند.دوستانی هستند که در آن روزگار،یا در این جهان نبودند و یا شاید
بودند اما بیاد نمی آورند که طبیعی است این دوستان نتوانند این چیزها را
درک کنند و ارج بگذارند.اما براستی این دو نازنین جدا از موسیقی کلاسیک
ایرانی که جایگاه یگانه خودشان را دارند،همین طور توانستند آفرینش و
نوآوری های بسیاری در همه عرصه های دیگر موسیقی به یادگار بگذارند و این
بخودی خود،زیبا و تحسین برانگیز است و جای قدردانی دارد زیرا گنجینه هایی
به ثروت موسیقی ما افزودند.در مورد فیلم های فارسی باید عرض کنم که خواندن
در فیلم ها،کاری بود که تنها از عهده این دو هنرمند گرانمایه بر می
آمد.تشخیص مردم درست بود زیرا که دیگر خوانندگان از صدا هایی یکنواخت و
خسته کننده برخوردار بودند و تنها ممکن بود در یکی و یا شاید دو فیلم می
خواندند و بعد با بی علاقگی مردم رو برو می شدند.اگر ایرج و عهدیه
توانستند محبوب بمانند و سالیان سال در فیلم ها بخوانند،از روی پارتی بازی
نبود بلکه جذابیت هنر آنان بود و بس!شاید اگر ترانه های این دو نازنین را
از فیلم ها حذف می کردند، تماشاگران فیلم ها یک باره به نصف و یا به درجه
های کمتری تنزل می یافت و شما می توانید این مطلب را از کسانی که در سینما
های آن زمان کار می کردند بپرسید.هنوز هم که هنوز است لذتی در آن ترانه ها
هست که کمتر می توان در سایر ترانه های قدیمی پیدا کرد اگر چه شعر های
ساده و پیش پا افتاده آنان مربوط به داستان های ساده همان فیلم
هاست.بهرحال روزگاری بود و بگذشت اما خاطرات آن روزگار هم چنان در دل ها
جاری است